← Torna a Naschid'est
20 dicembre · Brano 5 di 9
Duos isposos a s'iscurigada
Due sposi all'imbrunire
Due sposi all'imbrunire, avendo invano cercato alloggio a Betlemme, si fermano in una stalla malandata della pianura. Stanchi e afflitti, trovano in Dio sollievo.
Duos isposos a s'iscurigada,
chircadu in Betelenune alloggiu invanu,
s'arrèn' in un'istalla ilgadarada
de su pianu.
Istraccos, accordados,
ojos a chelu alzados,
naran: «Prommoredeu!»
e in Isse han recreu.
Sun nebodes de res, ma poverittos:
han in zittade amigos e parentes,
ma ispuzzidos sun che derelittos
malefazentes.
Culpa no lis dat pesu,
ch'a niunu han offesu.
Naran: «Prommoredeu!»
e in Isse han recreu.
Cun su piantu giaittadu in bula,
intran in su taneddhu a reposare:
a pes de unu 'oe e una mula
deven colcare.
In su logu iscurosu
su sonnu es fastizosu...
Naran: «Prommoredeu!»
e in Isse han recreu.
S'Isposa ha fruttu santu intro su sinu,
e lu devet tra pagu dare a lughe...
Oh cantu es tristu ponner su Bambinu
in tanta rughe!
Sa rughe che bandhera
si pintad in s'aèra.
Naran: «Prommoredeu!»
e in Isse han recreu.
Nascher deviad in domo reale,
ca de sos mundhos totu es soberanu:
subr'a sa paza, invece, ha su nadale,
Deus umanu.
Sa paza est oro elettu,
pro unu coro nettu.
Naran: «Prommoredeu!»
e in Isse han recreu.
Ecco ch'es nadu: de viva lumera,
che sole giaru, allumat sa pinnetta:
e de Anghèlos bolad un'ischera
in giru eletta.
E dogni patimentu
si mudad in cuntentu.
Naran: «O Deu, o Deu!
ses su nostru recreu!»
Li 'attin donos dai sos cuiles
sos pastores: sos res li dan tesoros.
Nois, macari indignos e umiles,
demus sos coros!
Cun Zuseppe e Maria
cantendhe in allegria,
nemus: «O Deu, o Deu!
ses su nostru recreu!»
I corsivi indicano il ritornello, da cantare insieme.
Testo: Can. Pietro Casu · Musica: Can. Agostino Sanna · Berchidda, 1927