Cos'è quest'armonia d'incanto, tutto questo splendore? Cantano nell'aria al centro della luce. Quella che era una grotta è come una casa reale illuminata a festa!
It'es cust'armonia de incantu, tota custa lumera?
Sun cantendhe in s'aèra dai mesu a sa lughe: oh it'incantu!
Sa chi fid una grutta es che domo reale a festa allutta!
Curremus a mirare s'iscena singulare.
Si curremus, curremus,
e cun su coru celeste cantemus:
Gloria in excelsis Deo!
Mirade ite divina vizilia: unu Nignu colcadu,
de rajos coronadu, lughidu in ojos de viva giaria.
De sas laras su risu nos abberit s'intrada a paradisu.
Sas manuzzas de oro no ndhe furan su coro.
Devotos l'ammiremus
e cun su coru celeste cantemus:
Gloria in excelsis Deo!
Fizu es de Deu, e de chelu es vennidu pro s'umanu profettu.
Però paza ha pro lettu, e de poveros pannos es vestidu.
Isse ha fattu su mundhu, ed es nadu in esiliu profundhu.
Isse dat totu a totu, e nuddha Isse ha connotu!
Umiles l'adoremus,
e cun su coru celeste cantemus:
Gloria in excelsis Deo!
Isse affrontat pro nois sos rigores de s'istajone dura.
E nois dogni cura ponimus in festinos e onores.
Isse nezessitosu, e nois sempre sedidos de gosu.
Isse continu in rughe, e nois sempre in lughe.
Confusos nos pentemus,
e cun su coru celeste cantemus:
Gloria in excelsis Deo!
Sos pastores li donan abbundhante fruttu de sos cuiles:
e l'offerin gentiles mirra, oro, inzensu sos res de levante.
L'iscaldin cun s'alenu sos fiados colcados in su fenu.
E Zuseppe e Maria li dan s'anima ia.
Nois, sa vida demus,
e cun su coru celeste cantemus:
Gloria in excelsis Deo!
Testo: Can. Pietro Casu · Musica: Can. Agostino Sanna · Berchidda, 1927